Szkody transportowe

W gąszczu przepisów OCP i konwencji CMR kluczowe jest zrozumienie, jak dokładnie rozkładają się ryzyka między Spedytorem, Przewoźnikiem a Podwykonawcą. Artykuł analizuje główne wątki, które uświadamiają, że bycie kolejnym ogniwem łańcucha transportowego wiąże się z konkretnymi, często pomijanymi obowiązkami

Z danych międzynarodowego stowarzyszenia firm i organizacji z branży logistycznej TAPA EMEA wynika, że w 2023 r. na terenie Unii Europejskiej doszło do blisko 8,3 tyś. kradzieży związanych z transportem przesyłek. Nie ma jeszcze danych za cały rok, ale wiadomo, że od stycznia do marca tego roku zanotowano aż 2.616 kradzieży, jeśli więc ten trend się otrzyma to można się spodziewać, że roczna liczba kradzieży przesyłek w transporcie w 2024 wyniesie ok. 10 tys. W rzeczywistości liczba kradzieży jest wielokrotnie wyższa, ponieważ ww. dane uwzględniają jedynie szkody raportowane przez członków tego stowarzyszenia. Problem jest więc bardzo poważny i należy do niego podejść z respektem.

Zgodnie z ustawą o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie przewoźnik, który wyrządził szkodę w środowisku naturalnym, zobowiązany jest do jej naprawienia. Koniec, kropka.

Jeśli przewoźnik wyrządzi szkodę wskutek rażącego niedbalstwa lub z winy umyślnej, wówczas ubezpieczyciel odmówi wypłaty odszkodowania. Ale to nie koniec złych wieści. Przewoźnik traci także wszelkie “przywileje” ograniczające jego odpowiedzialność. W tym momencie, jak mało kiedy, przyda się dobra polisa OCPD, zawierająca klauzulę reprezentantów.

Osoby mające styczność z ubezpieczeniami, np. przewoźnicy lub spedytorzy nie raz zapewne zetknęli się z pojęciem rażącego niedbalstwa. Ale co to dokładnie jest?